СЕРПИЛИЎ
Қарақалпақша
ф. Кетиў, таралыў, тараў.
Елатың үстиңнен серпилип көшти (Әжинияз).
Төбемди қаплап турған қара булт батысқа қарай серпилип, жадырап күн шықты (К.Султанов).
Демде ақ булт серпилип, ҳаўа ашылды (Т.Қайыпбергенов).
Ел серпилип кешип Ўатан үстинен, Суңқар қус оралды аяқ баўына, Бүлбил үркип қырлы дүпең сестинен, Зағ қонды кеўлимнин Бозатаўына (И.Юсупов).