СЕПСИЎ
Қарақалпақша
ф. Тарқалыў, азайыў, жоғалыў.
Гүлмыйығы сепсип, хәк ашқан арба, Гейде турып қалар омбалап қарға, Жаны кетип жалқаўланған жаўыр ат, Қамшыдан қаймығып тартады зорға (И.Юсупов).
Тирилеринен басқа жаққа көшип сепсигени жоқ (Т.Қайыпбергенов).