САЛА
Қарақалпақша
ат. 1. Тармақ, арна, аңғар.
Жолатпай оны қалаға, Еки өликти далаға, Қарға жыйналған салаға, сол мәхәл таслаған екен (Бердақ).
Жерим қарабарақ тениз жағасы, Отырғаным Көкөзектиң саласы (Әтеш).
Көкөзектиң, Есимөзектиң, Қарабайлының салалары куйса керек (К.Кәримов).
2. Ашық майдан, алаң, дала.
Үш ай шабыс әйне еғис ўағында, Кең салада тары егип жүр едим («Мәспатша»).
0 Қолдың саласы — алақанның, қолдың көлеми.
Он саўсағын оң қолыңның саласы, Қашық емес екеўинин арасы (Бердақ).
Сала қулаш — узын, үлкен, нәхән.
Айтқаным сөздиң ырасы, Бердақгын қабыл көз жасы, сала қулаш ҳәр бир басы, Нәзер салды «қуда» бизге (Бердақ).
Сала қулаш сары сазан, Сорпасы болды бир қазан (Ж.Аймурзаев).