РӘМӘЎИЗ
Қарақалпақша
р. 1. Тәбият кубылысының жай-жағдайы, түр-түси, мийзамы, шырайы, сын-сыпаты, бағдары.
Аўыр жатарда күнниң рәмәўизи тағы бузылды (Қ.Айымбетов).
2. Адамзаттың ойы, қыялы ҳәм де бир ис-хәрекеттиң бағдары, бағыты, шамасы, жағдайы, түри.
Араға адам салып рәмәўизимди андамақшы болды (С.Айний).
Бирақ жигит ярының сөзиниң рәмәўизинен айтажақ пикирин сезди (К.Султанов).