РӘЎАНА
Қарақалпақша
рәўана болыў ф. Сапарға атланыў, жүрип кетиў, хакыйқатлап кирисиў, жол жүриўге бел байлаў, бет бурыў, жолға түсиў, жолға шығыў, бағдар алыў, баслаў.
Түске таман хәммениң алдында, Хорезм таманға бет алып, жолға рәўана болды (Т.Қайыпбергенов).
Олар бир-бирине рийза болған кейипте хош — аллияр айтысты да, өз жолларына түсип, асығыс рәўана болды (К.Алламбергенов).