ПАҢ

Қарақалпақша

кел. 1. Анаў-мынаўды писент етпейтуғын, мисе тутпайтуғын, менмен, тәкаббир, көкирек. 2. Оқапазланған, гәрдийген. Үсти-басым шаң болды, Ат көтермес беглери, Сыртымыздан паң болды, Қалмақлардың журтына («Алпамыс»).