ПАТЛЫЙУ
Қарақалпақша
ф. 1. Көздиң үлкейиўи, аларыўы.
Не болар екен деп қолға түскен қырғаўылдай көзлерим патлыйып шығып баратыр (Ж.Аймурзаев).
Олар бий шақырғанына қуўанышлы келсе де, кең отаўдың бир қапталын иелеген жаў-жаракты нөкерлерди, ал төрде өли сүрейинде дастықтай созылып жатырған Маман бийди көрип, ҳаўлыққанынан көзлери патлыйысып, Есенгелди бий ийек атқан орынларға аманат жайласа берди (Т.Қайыпбергенов).
2. Анық көриниў, бадырайыў.
Нениң изи болса да патлыйып жатады (газетадан).