ПАЛЛАҚ
Қарақалпақша
ат. гөн.
с. Бир нәрсени асып қоятуғын зат, балаларды жоқарыға асып урыў ушын ислеген усыл, әдис.
Шырлаған даўысы келди бир ўақга, Сарымды илдирген ахун паллаққа (С.Нурымбетов).
Буннан 7—8 күн бурын паллаққа асылғандағы тут шыбықтан тилинген аяғым маталып жаткандай больш сезидди (Ә.Шамуратов).
Бирақ, усыннан молданың шыбыпын көп жеген, усьшнан паллаққа көп асылған бала болған жоқ (А.Саңықов).