ОМЫРЫЎ

Қарақалпақша

ф. Сындырыў, бөлиў. Ерназар куў тораңғылдың бир шақасын омырып алып, шоқмар қылды да жекке-жекке келе берди (К.Султанов). — Тоқта, кемпир, ҳаў мениң мойнымды омырып ала жаздадың ғой («Әмиўдәрья» ж.).