ОЙЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Тесиў, үңгиў.
Шамурат пенен Әбдирейим ерте турып муз ойды, үкиден балық аңлыды («Әмиўдәрья» ж.).
2. Ойып ислеў, тесип ислеў, кесиў.
Жойылмастай мәңгиге, Тастан белги ойғызды («Қырқ қыз»).
Жазсам жас еменге ойып атыңды, Таўлар ядлап алды, Әмиўдин қызы (И.Юсупов).
Печьке ойып иеленген текшеден төрт китаптан басқа хеш нәрсе таба алмады (М.Нызанов).
3. аўыс. Сулайтыў, өлтириў.
Қарсылық еткен душпанның еки көзин ояйын («Мәспатша»).