О II
Қарақалпақша
т.
с. Таңданғанда, қуўанғанда, ренжигенде ҳәм басқа да руўхый ҳалатларда айтылады.
О, — деди Атажанов мениң сорағаныма, таң қалған сыяқлы түс билдирип, — Сиз оны еле билмейсиз бе? (Ж.Сейтжанов).
— О, маңдайымда парлап жанған шоқжулдызым (Ө.Хожаниязов).
О, жаратқан от ишинде пахтаңбыз, Тынышлықта сақла ана халқымды (Г.Дәўлетова).
О, сен Об дәрьясы, Иртыш, Енисей, Ойлан, қаяқдарға ағып атырсаң (М.Сейтниязов).
О-о сорама! Еки миллион сегиз жүз мың! (М.Нызанов).
— О-О-О! — деген сеслер таңғы ҳаўаны силкиндирди (К.Каримов).
— О-о-о! — деп бақырып жиберди Алий, — жүзикке қас қойдырғандай болды-ғо (М.Нызанов).