НЫҒАЙЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Бекинисиў, беккемлениў, бекиниў, орналасыў.
Нығайған колхоз бирликли, Жаз бенен шыққан шырайы (Ә.Шамуратов).
Аўыл дийқанлары қала мәдениетин өзлестирди ҳәм өзлестирмекте, байланысы нығаймақта (Г.Есемуратов).
2. Бир нәрсениң, заттың қатты, тас болыўы.