ЛӘЗЗЕТ
Қарақалпақша
ат. 1. Рәҳәт, ҳәз, тамаш а, сүйсингенлик, қанаатланарлық сезим, ойын-күлки.
Қыз-жаўан түсти есиме, дүньяның ләззетин билдим («Алпамыс»).
2. Мәслик, ҳәзил, шадлық.
Түн қоңыр салқын, елпип ескен майдай самал беттен желпип ләззет берип тур (Ө.Хожаниязов).
0 Ләззет алысыў – хәзлесиў, рәҳәтлесиў, ләззетлесиў.
Ләззет татыў – рәҳәт көриў, хәзлик көриў, шадлық өмирде жасаў.
Ләззәт бағыш – өзине тартатуғын.
Тилла реңли нур жапырақтың, Ләззәт бағыш жилўаларынан, Сырлы сулыў бул түслик жақтың, Нәзиклиги көринер маған (И.Юсупов).