ЛЫП ЕТИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Бир нәрсениң бирден пайда болыўы, таралыўы.
Қашқын қамыслықтан бирден лып етип шыға келди (К.Султанов).
2. Бир нәрсениң бирден жоқ болыўы, өшиўи, сөниўи.
Жанып турған шүтик шыра лып етип бирден сөнди (Қ.Аралбаев).
Қарақалпақша