КӨПИРУ
Қарақалпақша
ф. 1. Көбиктену, көбиги шығу, тасу, бурқыў.
Сүт пискеннен кейин көпирип тасты.
2. аўыс. Көп сөйлесу, көп сөйлеў, быжықтану, мылжындану, мақтанып сөйлеў.
Аузына келген сөзлерди, қайтармай бәрин көпирип, Көбикти патша сенбисең («Ер Зиўар»).
Өзинен-өзи отырып, Аузы-басы көпирип, Ел бүлдирген жаманды айт (Бердақ).