КӘМАР
Қарақалпақша
ат. 1. Қайыс, белбеў.
Әдиўлеп алтын кәмар буўдырды («Мәспатша»).
Ырзаның улы Искенлер Алтын қазық тиллә кәмар, Искенлер улы Қәленлер, Ол хәм болыс болған екен (Бердақ).
Белиме кәмар орайман, беде; шң жалын тарайман («Алпамыс»).
Ийнине қамқа кийдирди, Белине кәмар буўдырды («Қоблан»).
Улдай көрип жан ата, Алтын кәмар буўдырдың («Қырқ қыз»).
2. Бел.