КЕПИНЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. Өлген адамды суўға ендирип кийим кийиндириў, жуўындырып кийим кийгизиў.
Усы булақтың бойына ақ жуўып, арыў кепинлеп, өз қолымнан қойып, жалғыз өзим-ақ елиме қайтаман,... («Мәспатша»).
Сен көрерсең көзден аққан жасымды, Кепинлерде қушақларсаң басымды («Қырқ қыз»).
0 Кепинлеп узатыў — аўыс. Өлген адамды арнаўлы кийимлер менен кийиндирип қойымшылықка жерлеў ушын шығарыў, шығарып жибериў.
Мырза Сайым молдаларды шақырып, қара жерге арыў кепинлеп узатты («Қоблан»).