КЕЛЛЕ
Қарақалпақша
қ. гелле.
Бас.
0 Келле кесиў — өлтириў, жанын алыў.
1. Келленди кеседи, Қаныңды ишеди, Қашқан қутылар, Турған тутылар («Алпамыс»).
2. Сол ўақытта Қаражанның баласы Досмәмбет айтады: Ол себепли қайғы етпең, жоралар.
Мениң әкем қатты уйқышы киси, бир уйқыласа, жети күнге шекем келлесин кессең ҳәм билмейди, дейди («Алпамыс»).