ЗӘРДЕ
Қарақалпақша
ат. 1. Қайғы-ўайым, ҳәсиретти жағдай, ашу, күйик.
Тән не қылсын жан болмаса, Көкиректе зәрде болмаса, Дәулет-ҳа адам болмаса, Болмас кеўил дыянаты (Бердақ).
Бул дүньяның соңы ҳайран көринди, Зәрде менен, Зийўар, сен де өтерсиң (Әжинияз).
2. Ес, ақыл, сана, зейин.
Кеўли толы ышқы ҳәм зәрде, Түсилик жаққа сап тартқан қустар, Үш бала деп оған даўыс берди (И.Юсупов).
3. Бир нәрсеге күйиниўшилик, дәрт, қапашылық.
Өз теңине ерки менен қосылмай, Жүрекке қайғыдан зәрде толғанын (С.Нурымбетов).
4. Жүреги күйу, жүреги сазу.
5. Жүреги қайт болу, жүреги шайылу, бети қайту.
0 Зәрде болу — қиын жағдайдағы истен қайт болу.
Аўыр жумысты истеп жумыстан зәрде болу.
Зәрдеси қайнаў — жүреги күйу, жүреги ғыжлаў.
Ауқатты көп жегендиктен зәрдеси қайнады.