ЗИРИЛДЕЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Тоңыў, қалтыраў, дирилдеў, қалшылдаў, зирдеклеў. 2. Бир нәрседен қорқыў, сескениў, үрейи ушыў. Тағы да Алламберғен урыс шығармаса болар еди деп ишинен зирилдеп отырды (Ж. Аймурзаев).