ЖЫРЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Бир нәрсениң үстинде баратырып из қалдырыў, сөтиў, тилиў, кесиў.
Шөңге аяғымды жырып кетти.
2. Бөгетти азырақ ашып жибериў, бузыў.
Салманың бөгетин жырып жибериў.
3. аўыс. Аўыстырыў, өзиниң қалтасына урыў, аўыстырып қалдырыў.