ЖУТЫЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Аўқатты өңеш арқалы өткериў, жеў-ишиў. Бий кесектей майлы гөшти сылқ етип жутты (К.Султанов). 2. аўыс. Ўәдесинен шықпаў, сөзин шайыў. Сақалы жоқ муртлы күйеў. Бар қәдени жуттың, күйеў (ққ.х.қ.).