ЖУМЫҚ

Қарақалпақша

ф. Қысыў, мүлгиў, қалғыў. Ол киятырғаннан-ақ көзимди қатты жумып, уйқылаған киси усадым (Ж.Аймурзаев). Бир нәрсеге көз жумып қараў — кеўил бөлмеў, әҳмийет бермеў, немқурайды қараў. Көз жумыў — аўыс. Өлиў, қайтыс болыў.