ЖАРМАСЫҚ
Қарақалпақша
ф. 1. Биреўге ямаса бир нәрсеге қолы менен асылыў, жабысыў, тырмасыў.
Нурхожаның бетинен алып, жармасыўға буннан былайғы жерде оның шамасы жетпеди (Ө.Хожаниязов).
2. Бир нәрсениң үстине өрмелеп шығыў.
Жармасып гүдиниң үстине шығыў.
3. Тутасыў, бир-бирине тийип турыў, сыбайласыў.
Бир-бирине жармасып кеткен қамыс қоралар менен шеңгел ҳәремлер (Т.Қайыпбергенов).