ЖАРАҚ
Қарақалпақша
ат. 1. Урысыў үшин керекли қураллардың жыйынтығы, қарыў-жарақ.
Сендей мыңлаған орыс, украин қызлары қолына жарақ алып жаўға қарсы урысып жүр (К.Султанов).
2. Устаның қураллары, әсбаплары.
0 Жарақ көтериў — жаўға қарсы қурал алып шығыў.
ф. 1. Дәртке асыў, пайдаға асыў, унаў, пайдасы тийиў, бир нәрсеге шамасы келиў.
Көрейин келбетинди көзим менен, Жүрерсең мүмкин аўыр күнге жарап (Әжинияз).
Муҳаббатым, мурадым — Москва, ҳәр күниме жарадың — Москва (И.Юсупов).
Қыз айттырып жүре алмаспай жан балам, Жарамаспан саған кәткудалыққа («Мәспатша»).
2. Буўра түйениң айғырлық етиўи, желигиўи.
Буўырқанып баратыр, Мысал жараған үлектей («Мәспатша»).