ЖАЛАҢЫЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Ҳайўанлардың өз төллерин тили менен сыйпаўы, жалаўы. 2. ҳайўанатлардың тилин шығарып жән-жаққа қарап дәме етиўи, тамсаныўи, от-шөп дәме етиўи.