ЕҢБЕКЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. Еки колын жерге таянып дизерлеп, буккышлап жүриў, еңкейип дизерлеп жүриў.
Айпарша еңбеклеп ярынын қасына барды, басын шайқап оятты («Мәспатша»).
Еңбеклеп еркин жүргенде, Көрмеғенди көрсетип («Қырқ қыз»).
Еңбеклеп керегеге асылып, жерден жети таяқ жедим түрғелдим (К.Султанов).