ЕСАПСЫЗ
Қарақалпақша
кел. Көп, мол, есабы жоқ.
Қанша байлық, қанша алтын, Жер, суў әм есапсыз малдың (И.Юсупов).
2. Есапламай, қалай болса солай, бет алды, өз билдигинше, қәлегенинше.
Және бир топары Күйик қаладан, Келгенлер есапсыз босқа даладан (Бердақ).
Есапсыз-сансыз — есабы жоқ, көп.
Байкас етсем алды-артым нышансыз, Манлайға мал питти есапсыз-сансыз («Мәспатша»).