ЕРБЕҢЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Сезиклениў, тикиреңлеў, қозғалыў.
Султанның көзлери аларып, қулағы ербеңлеп, еки езиўи ашылып кетти (А.Бекимбетов).
2. Елеңлеў, қараңлаў.
... қолындағы белин бир түсирип, бир қолына алып кетип баратырғанында алдында ербеңлеген биреўди көрди (Қ.Айымбетов).