ЕЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Ун, қум ҳәм тағы басқа усы сыяқлы нәрселерди тазалаў, електен өткериў.
Бул араласпаны қайтадан сол електен елеп өткериў керек (А.Жәлменов).
2. Ириклеў, байқаў, сайлаў.
Ол келгенлердиң ҳәммесин елеп, көзден өткерди,... («ЕҚ» г.).
3. аўыс. Аспаннан қардың, жаўынның жабыўы, булттың себелэўи.
Ол қарды тынымсыз елеген аспанға қарайды (Айбек).