ДӨРЕТИЎ
Қарақалпақша
ф. Қандай да бир нәрсени өзинше жазын ямаса ислеп шығыў, жаңа шығармалар дөретиў, пайда етиў, жарыққа шығарыў.
Адам, адам болып тилге келгели, дәстанлар дөретип, қосықдар жазып (И.Юсупов).
Мениң де қолымнан түспес, Сен дөретип кеткен «Ана» (Б.Қайыпназаров).