ДҮЛДҮЛ
Қарақалпақша
ат. 1. Ертеклерде, әпсаналарда ҳәм дәстанларда ушырасатуғын шапқыр, шаршамайтуғын, жүйрик ат. Астында ойнап дүлдүли, Бағында сайрап бүлбили, Алты ай жаз жайнап гүли, Қысында да солған емес (Бердақ).
Жети ашықтың тойында, Дүлдүл пырақ үстинде («Едиге»).
2. аўыс. Шапқыр ҳәм қарыўлы ат. Дүлдүл болсаң ең алыс, Айлаўларға шабар ең (Ә.Қайыпов).