ДУҒЛАЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Денени қыздырыў, ашытыў, қызарыў.
Дәри етимди дуғлатып жиберди.
Сен сонда мени көргеннен бирден қобылжып, еки бетиң дуғлап қызарып, өзиңни қоярға жер таппай қаласаң (Е.Өтепбергенов).
2. Шаўқым салыў, бақырысыў.
Түклери дуғлап, Не қылса да атасының, Кеўлин аўлап, жылай берди («Қырқ қыз»).