ДУЎА
Қарақалпақша
ат. (арабша, тилеў, сораныў, өтиниш).
1. дин. Кудайға жалынып, оған тилек тилеп, өзи ямаса басқалар ушын жақсы, ийги тилек тилеў.
Көпшиликтиң дуўасы қабыл болар (ққ.х.н.м.).
Әйлегил, әй, инсан, шын жүректен дуўа, Таралсын көклерге әлемнен нурлар.
2. Пәтияда оқылатуғын куран сүреси.
Аўқаттан соң дуўа қылса, Ердиң орны дегени (Г.Қурбанбаева).
3. Улыўма адамлар бир-бирине тилейтуғын жақсы тилеклер, нийетлер.
Алтын алма дуўа ал, дуўа алтын емес пе? (ққ.х.н.м.).
Дуўасы қашқан аўыздан, сылдырлаған сөз қалар (ққ.х.н.м.).
Дуўайы сәлем — сәлем хәм жақсы тилеклер жазылған хат.
Мейли десе десин бизлер сондаймыз, Досларға дуўайы сәлем жолдаймыз (П.Сулайманов).
Дуўайы бәд етиў — ғарғаў, биреўге жамандық тилеў.