ГҮРСИЛДЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қандай да бир аўыр нәрсениң жерге түсиўинен пайда болатуғын сес.
Қәпелимде жайдың иши гүмбир-самбыр болғандай, гүрсилдеп бомбалар жарылып, шүйкилдескен оқлар зуўылдасып өтип атырғандай болды (К.Рахманов).
2. Ынқылдаў, ынқырсыў.