ГҮМБИРЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қандай да бир заттың сыңғырлап сес шығарыўы.
Көшпели қара топларды, Гүмбирлетип көширди («Ер Зийўар»).
2. Жайдың, имараттың ҳәм т.
б.
қулағандағы шығарған сести, даўысы.
3. Шертилген саздың шыққан сести, даўысы.
Бизиң мырзаға да өнерли-аў, дуўтарын қолына алып гүмбирлетип сазды урып жиберип еди, дуўтар дегенди сөйлетип жиберди (Г.Есемуратова).
4. Топтың атылғандағы даўысы, сести.