БӘДДИЎА
Қарақалпақша
ат. Ғарғыс алған, ғарғысқа ушыраған.
Рүстемдей болған сениң айбатың, Бүлбилдей болғайлар минген торы атың, Кәмбил пирден алма балам бәддиўа, Бир күн қонақ болып кеткил зүриядым («Қоблан»).
Әўелҳа жайылған келди, Нақақтан қаны төгилди, Хорезм бәддиўа болды, Пирдиң қәдирин билген емес (Бердақ) — Бәддиўаға ушырайсаң, ҳәй желөкпе! (Қ.Айымбетов).