БУҒЫРҚАНЫҚ
Қарақалпақша
ф. Тасыў, пәтке миниў, айбат шегиў, қәҳәрлениў.
Буғырқанып баратыр.
Мысал жараған үлектей («Мәспатша»).
Қәҳәрленип атланып, Буғырқанып бурқырап, Атына ғарғып минеди (Бердақ).
Буғырқанып бурқанып, Хийўаға бизлер барайық (Бердақ).