БУҒЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Еңкейиў, ийилиў, буққышлаў.
Ол қалың көк өсимликтиң арасы менен буғып жүреди (Ж.Аймурзаев).
Әлмурат қаймығып буғып қалды (К.Султанов).
2. Қорқыў, жасырыныў, қорқып буғып қалыў, жасырынып қалыў.
Ол желкесине аўыр жүк түскендей кем-кемнен жерге қарай буға берди (А.Бекимбетов).