БУРҚЫРАЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Ала бурқан болып көтерилиҮ, таУланып, ийретилип шығыҮ, буУдақлаҮ.
ОНЫҢ ҮСТИНДЕГИ ӨТКЕН КИСИНИ ТУНШЫҚТЫРАТУҒЫН БУРҚЫРАҒАН ТҮТИНЛЕР КӨРИНБЕЙДИ (Қ.АЙЫМБЕТОВ).
ГРАНАТАЛАР ЖАРЫЛЫП, ТАНКТИҢ АСТЫНАН КӨК ТҮТИНЛЕР БУРҚЫРАДЫ (Ж.АЙМУРЗАЕВ).
2. Аспанға қойып болып көтерилиҮ, бурқасынлаҮ.
ГҮЗГЕ БЕЙИМ ЫЗҒАРЫ КЕТИП ОРПАҢ АШҚАН ГҮЗАР ЖОЛДЫҢ ТОПЫРАҒЫ АРҒЫМАҚ АТЛАРДЫҢ КЕТПЕНДЕЙ ТУЯҒЫНА БУРҚЫРАП, ҚОЙЫЎ ШАҢҒА ҮЙЛЕРДИ КӨМИП ТАСЛАДЫ (Қ.СУЛТАНОВ).
3. Ийиси шығыҮ, аңқыҮ.
САРЫ ҚАЎЫННЫҢ ИЙИСИ БУРҚЫРАП ТУР (Қ.АЙЫМБЕТОВ).
4. ҲӘУЖИРИЎ, тасыҮ, көтерилиҮ.
СЫРДӘРЬЯҒА ҚУРҒАН ФАРХАТ ГЭС, БУЛАҚЛАР БУРҚЫРАП АҒАР ТӘСИНЕН (Д.ҚАСЫМОВ).
5. Күнниң жаУыҮы, даУыл болыҮы.
ҚАР БУРҚЫРАП ҚАН ЖАЎДЫ, ТУРМАДЫ ҲЕШ БИР ЖАДЫРАП (БЕРДАҚ).
АСПАНҒА ҚАРАЙ БУРҚЫРАП, СОЗЫЛЫП БАРАТЫРҒАН ҚУЙЫНҒА ТАЗДЫҢ ҮЙИНЕ, ТАЗДЫҢ ҮЙИНЕ, — ДЕП ТУРҒАН БЕС-АЛТЫ БАЛАНЫ КӨРДИМ (Ә.ШАМУРАТОВ).
6. ПуУдың шығыҮы, көтерилиҮи.
ПУЎЫ БУРҚЫРАҒАН САРЫ САМАРДАҒЫ ЖАРМАНЫ ПАШШАЙЫ ЗЕРЕНГЕ ҚУЙЫП, ҚОСЫБАЙДЫҢ АЛДЫНА ҚОЙДЫ (К.СУЛТАНОВ).
7. Адамдардың ҳәм де жанлы-жаныҮарлардың етинен шығатуғын суйықлық.
ЕКИ КӨЗИН АЛАРТЫП, ЕКИ ЕЗИЎИНЕН СОЛ УАҚЫТТА КӨБИГИ БУРҚЫРАП КЕТТИ (Ө.АЙЖАНОВ).
0 БУРҚЫРАП АҒЫЎ — қатты ағыс, толысып ағыҮ.
БУРҚЫРАП АҚҚАН БУЛАҚ БАР, ДАЎРЫҒЫП АҚҚАН ДӘРЬЯ БАР, ТЕҢСЕЛИП АҚҚАН ТЕҢИЗ БАР (К.МӘМБЕТОВ).