БУЗЫЛЫСЫЎ
Қарақалпақша
ф. Айныў, өзгериў.
Ҳаўа райы да бузылысып тур (Ш.Айтматов).
— Бул неге тамыры бузылысты.
Көрсең-о, келин! — деди (К.Султанов).
Ол ара-тура бузылысып ҳәр муқамға дөнеди: гейде нурсыз көзи алдындағы дийўалға тигилип суткалар бойы үнсизлик шөгеди, гейде ҳәдден асқан тынбай сөйлеў беретуғын сөйлемшек қәддине келеди (М.Шолохов).