БУЎДАҚЛАЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қара түтинниң жерден жоқарыға көтерилиўи.
Дәрьяның жағасында қазылған жер ошаққа асылған үлкен қазаннан қара майдың ашшы түтини буўдақлап шығып тур (К.Султанов).
Бирден буўдақлаған қара түтин жаўар булттай жайылып, көктиң бираз жерин бүркеп таслады (А.Бекимбетов).
Асхана менен нанбайхананың төбесинен буўдақлап көтерилген қара түтин тынық ҳаўада тикке аспанға шығып, сийреклеў бултларға қосылып, батысқа қарай жылжып баратыр (Ж.Сапаров).
2. аўыс. Терең ойланыў, ой ийрими.
Ой дизбеклери буўдақлап барып, үзилип кетип атырған темекиниң түтининдей гә гүңгиртленип, гә шубатылып кетеди (Н.Бөре