БАҚАЙ
Қарақалпақша
ат. Аяқтың бир бөлеги, тобық пенен дизениң аралығы, бақай жилик.
Қара талдай майысып, Бақайы да, қайысып, Басы жерге тийгенде, Зордан әзин алады («Қоблан»).
Белдеўликке миндирди, Аўырлығы соншелли, Алпамыстай батырды, Бақайдан жерге көмдирди («Алпамыс»).
— Бул жолларға бирге келген қақайым, Аўырып тур таслар қаққан бақайым («Қырқ қыз»).