БАРҚ
Қарақалпақша
барқ урыў, барқ етиў ф. 1. Ҳәўижлениў, доланыў, ғайратланыў, хүжданланыў, талўас етиў.
Сынқ-сыңқ күлип гүмис киби аққан суў, Памирден барқ урып Аралга куяр (Ж.Аймурзаев).
Қушағыңда барқ урған мәңги сүйип қалғанман (Т.Сейтжанов).
2. Жағымсыз даўыс пенен бақырыў, қатгы даўыс шығарыў, қышқырыў, турпайы сөйлеў, қатты сөйлэў.
Жаббақларга барқ етип, даўысының барынша бақырды кемпир (Б.Кербабаев).