БАЛАЛАЎ I
Қарақалпақша
ф. 1. Адам ҳәм барлық жанлы-жаныўарлардың урғашысының бала туўыўы, төллеўи.
Таўдан тары жумалайды, оны ғаз қуўалайды, он еки айда бир балалайды (ққ.х.н.).
Мәўсим ишинде 18 рет балалайды (А.Джалменов, П.Т.Карпов).
2. Көбейиў, өрбиў, өсиў.
Бирақ, анамның иси бурынғыдан гөре балалағандай болды (газетадан).