АқларЫЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Излеў, излемеген жерди қалдырмаў, қараў, тинтиў. Полиция таў арасын, Ақларып жүр оны қуўып (И.Юсупов). 2. Айтыў, сөйлеў. Душпанлар көп жалғыздурман мен ғәрип, Ярыма сыр ақлармадым мен барып (Бердақ).