АСАЛЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Улғайыў, асқыныў, жаман болыў, үлкейиў, жараның, күйиктиң, кеселдиң қозып, айнып, кетиўи.
2. аўыс. Озыў, асып өтиў, жетиў.
Айрылдым жалғыз қостарым.
Маңдайы дөңес қошқардан, Асалмай қалдым асқардан.
Не боларымды билмедим (Бердақ).
3. Желиниў, ишилиў.