АРТЫЛЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Мингесиў, бирине-бири жабысыў, бириниң үстине екиншисиниң миниўи, қаптырылыў.
Қашар артылып ғарры өгизге, Қоңырат зорлық кылған екен (Бердақ).
2. Биреўден асып кетиў, мөлшерден асып кетиў.
3. Бир нәрсениң көликке т.б.
тийелиўи, жүклениўи.