АРАШАЛАЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Айырыў, жәнжелди басыў, урысқан еки адамды жарастырыў, тоқтатыў. Жигитлер өрре турып, Қудиярды Қәлменниң қолынан зорға арашалап алды (К.Султанов). 2. Сөзин сөйлеў, болысыў, көмеклесиў.