АЛАП
Қарақалпақша
ат. 1. Кеңислик, майдан, кең дала, далалық.
Көк теңиз яңлы толқыған, Көз жетпес пахта алабы, Мийнеткеш жумсап балқыған, Ким сүймес сақый даланы (Б.Қайыпназаров).
Не бир шөлдиң алабын, Салып шөлге салтанатын («Алпамыс»).
2. Ушқын аралас жалын, от ушқыны, ҳәўири.
От алабы көринсе де, Қаптан тары шашылғандай (Ж.Аймурзаев).